Van online ontmoeting naar getuige op een bruiloft. 

Toen Mehmet ging trouwen zocht hij een getuige. En wie hij vroeg? Zijn kletsmaatje Warner.  Wat begon met wekelijks online taal oefenen, groeide uit tot een hechte vriendschap. 


“Toen ik naar Nederland kwam, zocht ik online naar informatie over het land,” vertelt Mehmet. Hij sprak nog geen woord Nederlands en vond het lastig om contact te leggen. Vooral bellen was een grote uitdaging. Zijn sociale kring bestond daarom vooral uit oud-collega’s uit Turkije die ook in Nederland woonden.


Warner: “Mehmet is iemand die alles heel goed uitzoekt. Om de taal snel te leren begon hij met een taalcursus bij een universiteit en bezocht regelmatig taalcafés. Hij had door dat hij voor de baan die hij graag wilde minimaal op taalniveau B2 moest zien te komen. 


Aansluiting op het taalnet

Om nog meer te oefenen zocht Mehmet het internet af en kwam uit bij Het Begint met Taal. Ook al had hij toen een taalmaatje, een keer per week vond hij erg weinig om de taal goed te leren gebruiken. Het programma Kletsmaatjes ontstond door en in de Coronaperiode en in die tijd, in 2020, werd het koppel gematcht. Via sociale media had Warner Kletsmaatjes voorbij zien komen en hij was meteen enthousiast om op die manier iemand te helpen. “Ik had geen eerdere ervaring op dat gebied, maar omdat ik van nature een prater ben, had ik er wel vertrouwen in dat het goed zou komen.” 


Terwijl het koppel direct een match was qua werkzaamheden (het elektriciteitsnet) moesten ze nog wel aansluiting zoeken voor wat betreft hun taalcontact. Ze startten een keer per week online. Mehmet: “Bij aanvang vond ik het heel spannend” en ook Warner moest zijn weg in het contact zoeken: “Zou het vanwege het grote leeftijdsverschil wel klikken?” Mehmet: “Ik kon aan zijn uiterlijk helemaal niet zien dat hij twintig jaar ouder is dan ik.” Warner bedankt hem voor het compliment. “Mehmet is heel erg beleefd en bleef in het begin steeds “u” zeggen, ik verzekerde hem dat hij echt “jij” en “jou” tegen mij mocht zeggen.


Zo snel mogelijk gelijkwaardig

Met dat tutoyeren is Warner meteen aan de slag gegaan, want een van zijn belangrijkste doelstellingen was zo snel mogelijk gelijkwaardigheid met zijn kletsmaatje te bereiken. “Mehmet leerde dat je hier je mening mag geven, op gelijkwaardige manier met je leidinggevende kunt communiceren en dat de hiërarchische verhoudingen die hij in zijn land gewend was, hier veel minder gelden.” Mehmet: “Ik vind dat ook veel fijnere omgangsvormen dan die uit mijn land van herkomst.” 


Tijdens de taalontmoetingen passeerde vaak als onderwerp de familie van beide kanten. Ook bracht Mehmet woorden in die hij ergens had gehoord of gelezen en waar hij graag meer over wilde weten. Warner: “Wij spraken elkaar een keer per week online en soms belden we, maar ik merkte dat Mehmet ook op de andere dagen met de taal aan de slag ging.”

Direct en totaal ondergedompeld

Dat zelfstandig bezig zijn met de taal, was niet het enige dat Warner opviel aan zijn kletsmaatje. “Hij is zó aardig dat je niet anders wilt dan hem graag helpen. Hij is volhoudend, ondernemend en erg attent. Neem bijvoorbeeld Wereldvrouwendag, op die dag krijgt mijn vrouw altijd een kaartje van Mehmet. Dat doet hij ook bij alle verjaardagen van mijn gezin.”


Nadat ze al een tijdje online samen op weg waren, heeft Warner zijn kletsmaatje     uitgenodigd voor een voetbalwedstrijd van zijn zoon. Mehmet leerde later het hele gezin van Warner kennen en ook zijn vader en moeder. “Ik was verbaasd dat zijn vader zoveel wist over Turkije, niet alleen over de politieke situatie maar ook over de geografie van mijn land.”


De ondernemendheid en nieuwsgierigheid van Mehmet uitte zich ook in het feit dat hij al gauw een museumjaarkaart kocht. “Hij is al naar meer musea geweest, dan ik ooit heb bezocht! Hij heeft zich direct helemaal ondergedompeld in het leren kennen van zoveel mogelijk facetten van onze maatschappij. Wat ik ook indrukwekkend vind, is wat hij allemaal heeft gedaan qua reis- en werkverkeer en een opleiding volgen voordat hij in zijn huidige baan terechtkwam.  


Spiegel voor mij en de maatschappij 

“Er wordt vaak zo lelijk gesproken over buitenlanders, maar ik heb ervaren dat het écht anders is. Bijvoorbeeld zijn beleefdheid. Hij zal in gezelschap nooit uit zichzelf plaatsnemen, voordat hij daartoe wordt uitgenodigd en hij staat op als er een ouder iemand binnenkomt. Dus wat omgangsvormen betreft, kunnen wij ook nog wat leren. Mijn kijk op migranten en daarmee verwante zaken is niet veranderd sinds ik kletsmaatje ben geworden. Het is juist alleen maar versterkt en dat in positieve zin!”    


Doorzetten en relativeren

Wat Mehmet heeft bereikt, is hem niet zomaar komen aanwaaien. Toch zegt hij: “Nederland heeft mij gelukkig gemaakt. Ik ben tevreden en blij. Ik ben getrouwd, heb een goede baan en een mooi appartement”. Zijn toekomstige doelen zijn om de  museumbezoeken waar hij aan is begonnen verder voort te zetten en zich qua carriére verder te ontwikkelen tot senior developer. 


Heeft hij advies aan andere nieuwkomers? “Geef niet op bij het leren van de taal en blíjf oefenen, dat is heel belangrijk!” Zelf vindt hij de uitspraak het moeilijkste onderdeel van onze taal. “Maar je moet niet bang zijn om fouten te maken. Warner heeft mij heel veel geholpen bij de uitdagingen die op mijn pad kwamen en ook bij zaken als het schrijven van goede sollicitatiebrieven.” 

Dat Mehmet veel doorzettingsvermogen heeft, viel Warner zeker op tijdens hun traject. “De taalexamens die hij deed, waren voor hem niet gemakkelijk. Maar hij liet zich niet uit het veld slaan.” 


Heeft Warner een tip voor kandidaat taalvrijwilligers die nog een duwtje in de rug nodig hebben? “Kletsmaatje zijn is erg leerzaam. Het vergroot je relativerings-vermogen op diverse gebieden, bijvoorbeeld dat wij het in Nederland over het algemeen goed hebben. Iedereen kan kletsmaatje worden en bij aanmelding krijg je ook materiaal waarvan je gebruik kunt maken tijdens de online sessies.”


Getuigen voor het leven

Twee maanden geleden is Mehmet in het huwelijksbootje is gestapt. En natuurlijk was Warner daarbij, niet alleen als gast, want Mehmet vroeg hem of hij wilde getuigen bij het huwelijk. “Ik vond het echt een grote eer dat Warner dat voor ons wilde doen”. De getuige vult aan: “En ik vond het heel bijzonder dat ik daarvoor werd gevraagd.” 


Hun traject zit inmiddels alweer vijf jaar erop, maar ze zijn al die tijd in contact gebleven. Als het interview erop zit, maken ze meteen een nieuwe afspraak om uit eten te gaan, met aanhang erbij. Een ding is duidelijk: ze zullen vaker aanwezig zijn bij kleine en grote gebeurtenissen in elkaars leven.

Dit interview is geschreven door Evelien Wekker

>